Kocaeli Escort: İki Cümle Arası
— Saat kaçta bitsin? — İki. — Fotoğraftaki sen misin? — Evet. — İzmit merkez olur mu? — Lobide beklemem. Numarayı yaz.
Asansör. Dördüncü kat. Koridor halısı eski. Kadın kapıyı tam açmaz, aralıktan bakar, içeri alır. Ceket askıya gitmez; sandalyenin sırtına atılır.
— Çay? — Yok. — Konuşacak mıyız? — Gerekmez.
Perde körfeze bakacak kadar aralık kalır. Dışarıda tersane ışığı, içeride televizyonun kapanmamış kırmızı noktası. Kocaeli escort diye arattığı şey bu odaya sığar: az ışık, az söz, net süre.
— Gebze’den mi? — Sorma. — Peki.
Yağmur başlamaz. Şehir zaten ıslak durur. Yatak çerçevesi hafif oynar, sonra durur. Konuşulan sınırın dışına bir cümle bile çıkmaz. Sabaha karşı musluk bir kez açılır, bir kez kapanır.
— Kartı bırakayım mı? — Bırakma. — Tekrar gelirsem? — Aynı yerden yaz.
Kapı kapanır. Koridorda bir valiz tekerleği geçer. Adam sahil yoluna inmeden önce camı siler. Telefonda sohbet yoktur. Haritada iğne yoktur. Kocaeli escort geceyi böyle tutar: İzmit’in metal kokusu dışarıda kalır, odada yalnızca iki saat ve iki cümle durur.
Arabayı çalıştırır. Gölcük levhası yanıp söner. Geriye bakmaz. Lobideki görevli başını kaldırmaz. Şehir, gündüzkü gibi yeniden tır ve baca olur. Gece ise o iki cümlenin arasında incelir ve biter.